Vanmorgen bij de plastisch chirurg voor controle en beoordeling. Ze wil toch nog proberen de verminkte borst wat mooier te krijgen. Dus sta weer op de wachtlijst voor operatie. Ze gaat er niet in snijden, dat wil ik gewoon echt niet meer. Ze gaat weer een lipofilling doen. 

Zijn het de ontwenningsverschijnselen van de Tamoxifen, is het de wissel van de een naar de ander, of is het een bijwerking van de Letrozol? Als dat laatste uet geval is dan kan ik mijn lol op,  het is bijna niet te doen. Zweetaanvallen, slapeloosheid, hoofdpijn niet normaal meer en nog steeds duizelingen maar dan nog ietsje heftiger dan ik al had de afgelopen 2,5 jaar. Daarbij gewoon onwijs emotioneel, maar dat kan ook door alles van de afgelopen tijd zijn en de vermoeidheid.. Even zien hoe het verder gaat de  aankomende dagen. 

Soms lijkt het alsof het leven je geen moment rust gunt.

Soms denk je dat je eindelijk even rust krijgt… en dan komt er weer zo’n telefoontje.

Vanmorgen terug geweest voor controle in het ziekenhuis bij de plastisch chirurg. Alles geneest heel goed, weefsel van de goede borst is onderzocht in is goed. Wat een fijn nieuws! Over 3 maanden terugkomen en dan hopen we dat er aan de rechterborst die er echt nog niet mooi uitziet nog iets kan worden gedaan. Door de verklevingen van de littekens heeft ze niet voldoende vetweefsel kunnen inspuiten en is het gat onder mijn borst waar de infecties zaten nog erg zichtbaar en blijft het ook een hangend zakje. Al met al ben ik nu al blij met het resultaat tot nu, het is al zoveel beter. En daarbij een gezond lichaam, dat is toch echt wel het allermooiste geschenk! Nog een week geen autorijden en de buikband dragen. Nog een paar weken niet mogen tillen, is de lastigste als je je goed voelt.