Zijn we weer!
Bloed prikken.... 💉
Te snel!
Zo hard, zo genadeloos, te snel! Je bent er niet meer. Rust zacht lieve Wen! 💔
Wendy!
De afgelopen periode stond voor mij volledig in het teken van herstellen. Stap voor stap mijn kracht terugvinden, mijn lichaam weer leren vertrouwen en langzaam weer durven vooruitkijken. En nu kan ik het echt zeggen: het gaat goed met mij. Echt goed. Ik ben goed hersteld van de laatste operatie en voel dat ik er klaar voor ben om kanker achter mij te laten. Om weer te leven in plaats van te overleven.
Ellen rent voor KWF
Mijn nichtje Ellen en ik belden gisteren, ik was met Patrick onderweg van het ziekenhuis naar huis. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ze me vertelde dat ze ging rennen voor mij en voor en mijn getroffen familie, geen woorden... Gewoon Trots. Lees haar verhaal maar!
Controle
Vanmorgen terug geweest voor controle in het ziekenhuis bij de plastisch chirurg. Alles geneest heel goed, weefsel van de goede borst is onderzocht in is goed. Wat een fijn nieuws! Over 3 maanden terugkomen en dan hopen we dat er aan de rechterborst die er echt nog niet mooi uitziet nog iets kan worden gedaan. Door de verklevingen van de littekens heeft ze niet voldoende vetweefsel kunnen inspuiten en is het gat onder mijn borst waar de infecties zaten nog erg zichtbaar en blijft het ook een hangend zakje. Al met al ben ik nu al blij met het resultaat tot nu, het is al zoveel beter. En daarbij een gezond lichaam, dat is toch echt wel het allermooiste geschenk! Nog een week geen autorijden en de buikband dragen. Nog een paar weken niet mogen tillen, is de lastigste als je je goed voelt.Â
Operatie, is het dan nu echt klaar?
De afgelopen dagen stonden voor mij weer volledig in het teken van het ziekenhuis. Afgelopen woensdag ben ik opgenomen en geopereerd aan mijn linkerborst en ook kreeg ik een kleine reconstructie rechts. Mijn rechterborst is in de loop van het hele traject behoorlijk misvormd geraakt door alle complicaties, iets wat mentaal soms best confronterend blijft.
4 februari - wereldkankerdag
Op Wereldkankerdag sta ik even stil. Niet omdat ik nog vastzit in het verhaal van ziekte, maar omdat ik het bijna kan dichtklappen. Borstkanker heeft een hoofdstuk uit mijn leven opgeëist dat ik nooit zelf had willen schrijven. Het bracht angst, onzekerheid en verlies, maar ook een kracht waarvan ik niet wist dat die zo diep in mij zat.
Uit het verzuim qua werken
Vanaf 1 februari is mijn contract aangepast naar 30 uur per week Ik merk wel dat ik daar vrede in heb kunnen vinden — dat het is wat het is, en dat dit nu past bij wat ik aankan.
Bijna kerst.
De dagen voor kerst komt alles weer naar boven. Mijn gedachten en emoties vliegen alle kanten op. Ik realiseer me des te meer hoe de afgelopen 2 jaren ik ben geleefd.
Vechtlust
Soms wil ik slapen en lig ik wakker.
Werken
De operatie en POK ingreep in september vielen precies in onze geplande vaarvakantie waardoor ik in alle rust heb kunnen aansterken en hoefde ik niet extra te verzuimen. Het was even pittig om weer te starten. Sneller moe en sneller overprikkeld. Elke middag weer een dutje moeten doen na het werken is nog een must om de rest van de dag een beetje mens te zijn.Â
Conditie
Sinds drie weken weer elke avond aan het huppelen op de loopband. Mijn conditie had na de operatie weer een onzettende knauw gekregen. Ik ben heel snel moe bij inspanning Â
Zijn we weer!
Bloed prikken.... 💉
Te snel!
Zo hard, zo genadeloos, te snel! Je bent er niet meer. Rust zacht lieve Wen! 💔
Wendy!
De afgelopen periode stond voor mij volledig in het teken van herstellen. Stap voor stap mijn kracht terugvinden, mijn lichaam weer leren vertrouwen en langzaam weer durven vooruitkijken. En nu kan ik het echt zeggen: het gaat goed met mij. Echt goed. Ik ben goed hersteld van de laatste operatie en voel dat ik er klaar voor ben om kanker achter mij te laten. Om weer te leven in plaats van te overleven.
Ellen rent voor KWF
Mijn nichtje Ellen en ik belden gisteren, ik was met Patrick onderweg van het ziekenhuis naar huis. Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ze me vertelde dat ze ging rennen voor mij en voor en mijn getroffen familie, geen woorden... Gewoon Trots. Lees haar verhaal maar!
Controle
Vanmorgen terug geweest voor controle in het ziekenhuis bij de plastisch chirurg. Alles geneest heel goed, weefsel van de goede borst is onderzocht in is goed. Wat een fijn nieuws! Over 3 maanden terugkomen en dan hopen we dat er aan de rechterborst die er echt nog niet mooi uitziet nog iets kan worden gedaan. Door de verklevingen van de littekens heeft ze niet voldoende vetweefsel kunnen inspuiten en is het gat onder mijn borst waar de infecties zaten nog erg zichtbaar en blijft het ook een hangend zakje. Al met al ben ik nu al blij met het resultaat tot nu, het is al zoveel beter. En daarbij een gezond lichaam, dat is toch echt wel het allermooiste geschenk! Nog een week geen autorijden en de buikband dragen. Nog een paar weken niet mogen tillen, is de lastigste als je je goed voelt.Â
Operatie, is het dan nu echt klaar?
De afgelopen dagen stonden voor mij weer volledig in het teken van het ziekenhuis. Afgelopen woensdag ben ik opgenomen en geopereerd aan mijn linkerborst en ook kreeg ik een kleine reconstructie rechts. Mijn rechterborst is in de loop van het hele traject behoorlijk misvormd geraakt door alle complicaties, iets wat mentaal soms best confronterend blijft.
4 februari - wereldkankerdag
Op Wereldkankerdag sta ik even stil. Niet omdat ik nog vastzit in het verhaal van ziekte, maar omdat ik het bijna kan dichtklappen. Borstkanker heeft een hoofdstuk uit mijn leven opgeëist dat ik nooit zelf had willen schrijven. Het bracht angst, onzekerheid en verlies, maar ook een kracht waarvan ik niet wist dat die zo diep in mij zat.
Uit het verzuim qua werken
Vanaf 1 februari is mijn contract aangepast naar 30 uur per week Ik merk wel dat ik daar vrede in heb kunnen vinden — dat het is wat het is, en dat dit nu past bij wat ik aankan.
Bijna kerst.
De dagen voor kerst komt alles weer naar boven. Mijn gedachten en emoties vliegen alle kanten op. Ik realiseer me des te meer hoe de afgelopen 2 jaren ik ben geleefd.
Vechtlust
Soms wil ik slapen en lig ik wakker.
Werken
De operatie en POK ingreep in september vielen precies in onze geplande vaarvakantie waardoor ik in alle rust heb kunnen aansterken en hoefde ik niet extra te verzuimen. Het was even pittig om weer te starten. Sneller moe en sneller overprikkeld. Elke middag weer een dutje moeten doen na het werken is nog een must om de rest van de dag een beetje mens te zijn.Â
Conditie
Sinds drie weken weer elke avond aan het huppelen op de loopband. Mijn conditie had na de operatie weer een onzettende knauw gekregen. Ik ben heel snel moe bij inspanning Â
Maak jouw eigen website met JouwWeb